Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kees voelde niet, hoe hij zelf bijna verstijfd was van de kou; hij zag alleen maar Eddy daar stil en onbeweeglijk voor zich op het ijs liggen. Hij merkte niet eens, dat Kitty nu ook uit het water werd getrokken; hij had slechts oog voor Eddy, die daar door dien anderen man naar de wal werd gedragen, en slap en roerloos in de armen van den boer lag. O, Eddy zou toch niet

„Vooruit, jongeheer, nou jouw hand!”

Kees stak zijn hand uit, voelde hoe hij eerst met zijn borst, toen met zijn hele lichaam op het ijs schoof.

Hij was gered, maar Eddy?

Eddy lag daar stijf en roerloos op de grond; zijn bleek gezicht met de ogen gesloten, was als van een dode. En allen stonden zij daar om hem heen, met angstige blikken vragend kijkend naar dat strakke, bleke gelaat.

„Eddy! Eddy! hoor je ons niet?” riep Kees.

„Eddy! Eddy! toe dan toch!” snikte Kitty.

Maar Eddy antwoordde niet. Er was geen twijfel meer aan: de twee mannen waren te Iaat gekomen! En opeens snikte Kees het uit. Zijn beste vrind, zijn trouwste kameraad, van wien hij altijd zoveel gehouden had! O, als hij maar wat eerder gekomen was! Maar hij had niet harder kunnen rijden, hij was zo moe geworden van het trekken van Greet!

„Wat is hier gebeurd? n Ongeluk? klonk onverwachts een onbekende stem achter Kees en op hetzelfde ogenblik zag hij drie heren van het ijs op de wal springen.

„D r benne d’r drie door ezakt, dokter!” antwoordde de boer, die op de plank had gelegen.

„Een dokter! een dokter!” jubelde het in Kees.

„Ze benne me daar over dat wak gereden; dat lag gister nog helemaal open!” legde de man van het touw uit.

„We hoorden ze op de boerderij schreeuwen. We kwamen nog krek op tijd!”

De dokter lag al bij Eddy op zijn knieën.

„Hm! ’k zal wel es kijken!” zei hij. Maar terwijl hij Eddy’s kleren losmaakte, keek hij tegelijk vluchtig naar Kitty en Kees.

Sluiten