Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar midden in z’n vaart, onder z’n sprong over de scheur, gooit-ie zich om, en komt net zo op z’n eigen kant weer neer. — „Laat u Wibbe maar alleen rijden, burgemeester, rapporteerde Pier de veldwachter, „want die komt altijd van zelf op ’n stukkie ijs terecht!” —

Toen, wat onverwacht, zei Wiebbem, dat dit Galamadammen was. Hoewel er niets was, wat de aanwezigheid er van kon doen vermoeden, had ik mijn gids te laten gaan. Hij wees mij recht-uit, waar De Morra later tot een brede vaart samenkroop, noemde me Hemelen en Wams, en daarachter Stavoren.

— „Nou, man, goed ijs verder!” wenste hij.

Ik wou ’m nog bedanken, maar Wiebbem kraste al weg, met z n kortaf stevig schippersslagje.

Jan Feith.

Uit: Zwerftochten. Amsterdam, Scheltens & Giltay.

KLEENGEDICHTJE

Verdriet en klagen maken bange dagen; maar booze gedachten maken bange nachten.

Guido

Sluiten