Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geefse pogingen gelukte het een der matrozen een dik touw in lusvorm om de machtige staart te slaan.

„Met dat staortje mot je üitknèèze, sie je!” riep hij, „as je daór een watjekou mee krijgt, ben je nog niet gelukkig!”

De zware vis werd nu zonder veel te kunnen tegenwerken achterwaarts tot voor de deur van de Chinezenkombuis gesleept.

Ching was in de diepte van zijn klein domein al bezig zijn grote fomuiskachel eens extra op te stoken.

„Hier is je boutje, Ching!” riep Arie jolig, terwijl hij door het trapgat naar binnen keek, „as je een bijl of ’n hakmes heb, kun

je m s n staort afha ” Arie sprong vlug opzij, want hij stond

vlak bij de bek van de haai, die zich nu opeens weer hevig begon te bewegen....

Nelis greep het touw, rukte uit alle macht trok de losge¬

werkte lus over de staart heen en sloeg achterover op het dek....

Uitbundig gelach!!

Nelis wreef over zijn achterhoofd en luchtte ten tweeden male zijn gemoed in hartgrondige wensen aan het adres van het zeemonster.

Doch het gelach verstomde onmiddellijk, want de haai die nu weer geheel los was, verplaatste zich al spartelende met korte nijdige slagen van zijn staart, langzaam in de richting van de deuropening ....

... .En de matrozen stonden volkomen machteloos — de een met de stiekeme hoop dat de haai naar binnen zou vallen — de ander met schrik, omdat dit toch al te erg werd

Het beest hing reeds met de kop boven de steile trap en scheen met alle geweld zijn heil in die diepte te willen zoeken

Ching scharrelde druk met grote waterketels en bemerkte nog niets van het dreigend gevaar.

Ten einde raad greep Arie een stuk hout en wilde de vis daarmee op het dek vasthouden. Maar zodra de haai de onzachte aanraking van dat hout voelde, zwaaide hij zijn staart in de hoogte en met een

Sluiten