Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN LIEDJE UIT DEN VREEMDE.

Wanneer men in den vreemde is,

Ver van zijn bosch en beemden is^

Ver van zijn zee en strand,

Dan voelt men, dat iets teers ons trekt,

Een kleur, een klank verlangen wekt Naar ’t lieve Nederland.

Het wordt een groot verblijenis,

Dat men een kind van Holland is,

Van wei- en duinenrand....

Geen taal ter wereld zoeter klinkt,

Noch tot de ziele dieper dringt Dan die van Nederland.

En als men in den gouden dag Ziet wappren de oude, trouwe vlag,

Als troostende afgezant,

Dan voelt men, waar men zwerven kan,

Dat nimmer in ons sterven kan Het lieve Nederland.

G. H. Priem.

Uit: Meta en andere Gedichten.

Uitgave: C. L. G. Veldt.

Sluiten