Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dekens recht. — „Dank u, vader!” — zei het kind herhaaldelijk, — „dank u, maar ga nu ook naar bed, ik ben nu heel gelukkig; ga naar bed, vadertje! — Maar zijn vader wilde hem zien slapen, hij zette zich naast het bed neer, nam de hand van zijn zoon in de zijne, en zeide: „Slaap, slaap, mijn kind!” — En Giulio, die zeer moe was, sluimerde ten laatste in, en sliep geruime tijd, voor de eerste maal na vele nachten, en had in zijn slaap vrolijke dromen; en toen hij de ogen opende, zag hij, dat de zon al hoog gestegen was, en toen voelde hij het witte hoofd van zijn vader op zijn borst liggen, die daar de gehele nacht had doorgebracht, en nog sliep, met zijn hoofd op het hart van het kind gebogen.

Edmondo de Amicis.

Uit: Jongensleven. Amsterdam. Van Holkema & Warendorf.

Sluiten