Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En toen, zeker van de overwinning, keerden Kees en Eddy zich om en riepen triomfantelijk:

„En Vitesse gaat op de fles!

Reken maar van yes!”

De Vitessers wilden terughonen, maar zwegen....

De scheidsrechter bracht de fluit naar zijn mond.

Een ogenblik was het hoorbaar stil op het grote A.F.C.veld.

Er hing een merkbare spanning over die duizenden Vitessers en A.F.C.-ers. Toen klonk daar op eens een korte, schrille fluit en van alle kanten hoorde je tegelijk het aanmoedigende:

„Hup, A.F.C.! Hup, Vitesse!”

Kees, Eddy, Tony en Piet letten er niet meer op, wat Laane en zijn makkers riepen, ze hadden nu nog maar alleen aandacht voor de bal daar voor hen.

Ha, prachtig, Dolf had hem voor z’n voeten* gin er mee van door! Als-ie nou dadelijk eens ’n goal maakte! Zo’n eerste goal vlak na het begin gaf bij ’n plaatselijke ontmoeting meestal de beslissing. Dat gaf het moreel dadelijk zo’n flinke opstopper, had Bob, de sportredacteur van Het Dagblad, gisteren nog in zijn voetbalrubriek geschreven.

Waarachtig, daar zal je ’t hebben Dolf centert naar Trip

Mooi zo! Mooi zo!.... die gaat d er in, die gaat der in!

„Hup, A.F.C.!” gilt Eddy boven alles uit. Wel verdikkie, Van Eijk heeft hem gestopt.

Roetsj.... weg goal!

Is t niet zonde en jammer, zo’n dot van ’n kans? Zat bijna! Hoor die lamme Vitessers eens schreeuwen! Ja, natuurlijk, die zijn in hun sas!....

O, la, la — Flip Boomans heeft de bal ’t Hart van Eddy klopt

hoorbaar, Kees staat als ’n standbeeld Ah, daar komt Hoekie,

de back.

„Vooruit Hoekie, vooruit Hoekie!”

Wat is dat! de Vitesser schiet Nee maar, ’t is toch niet waar,

Sluiten