Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik ben beloond! ’ antwoordde de Vlaamse, „laat dien knaap in mijn kajuit brengen, het is de zoon des kapiteins.” Vemey gaf de vereiste bevelen.

„Dank hebben uw goede wil, rouwe Gijsbert!” zuchtte Marten, die, van het lijk zijns vaders afgescheurd, terwijl men hem wegvoerde, den man gewaar werd, die zijn bede had verhoord en er duur voor boette.

„En God — mijn ziele — Marten!” — kermde de stervende.

Vóór nog de schemering viel, was de Bare leeggeplunderd, en hadden de rovers het kleine gedeelte harer bemanning, dat niet voor de overmacht was bezweken, in ketenen gesloten en aan hun boord overgebracht. Vemey deed ogenblikkelijk de herstelde zeilen der Fairest ophijsen en zette zijn tocht voort. Vlug als een watervogel, wiens neergeslagen wieken slechts de kruinen der golven aanraken, gleed de ranke bodem over de Oceaan, thans door het schitterend gestarnte van die hemel bestraald. Diep in het Oosten bleef een vurig gevaarte een geruime tijd zichtbaar, eindelijk was het, of het met een doffe donderslag in de schoot der wateren wegzonk. „Mijn Vader! mijn Vader!” gilde een stem op het dek, — het ruwe scheepsvolk had deernis met den schreienden knaap.

Op een sombere herfstavond van het meergemelde jaar 1609 kondigde de klok van de Grote Kerk te Rotterdam de achtste ure aan, en peinzende telde een bejaarde vrouw, welke in haar kamer de doffe tonen hoorde, die slagen na. Wekte het uur bij haar een droevige herinnering op; had zij op dezelfde stond een grievende tijding ontvangen? — Het was niet onwaarschijnlijk; zij droeg het statelijk weduwkleed dier dagen, en haar aangezicht was in treffende overeenkomst met dat gewaad van rouwe. Een bijbel lag opengeslagen voor haar; indien gij over haar schouder hadt gezien, ge zoudt u overtuigd hebben, dat de bladeren, op welke zij staarde, tot het Evangelium Lucae behoorden. Vermoedt gij niet dat zij de opwekking van den jongeling te Naïn gelezen had? Een traan vloeide langs haar wangen; zij hief haar stramme hand, om die

Sluiten