Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOE OOM BULDER NEEF JAN TRACHTTE TE GENEZEN.

Neef Jan is al weken lijdende aan gewrichts-rheumatiek, en heeft gruwelijke pijnen. Geen enkel van de talrijke aangewende middelen helpt veel en ook *t vertrouwen in den huisdokter Dr. Calmans is niet erg groot meer.

Met iedere dag werd ik mismoediger, knorriger, en met iedere dag groeide mijn verlangen om uit mijn gevangenis te worden verlost.

Ik had het land aan Calmans, aan mijzelven, aan de rheumatiek, in één woord, aan alles en iedereen.

De lente was gekomen en bij uitzondering ditmaal zonder regen of wind. Wanneer de deur openging, snoof ik begerig de lucht, al was het dan ook de door de huisgang gefiltreerde buitenlucht, op.

„Dokter, ik houd het niet langer uit; laat me in Godsnaam eens even uitgaan, al is ’t maar een half uur.”

Bedenkelijk schudde mijn lijfarts het hoofd en zei: „ t is nog wat te vroeg; ik durf het niet toestaan. Je gaat nu zo mooi vooruit, en ’t zou zonde zijn, indien we door overhaasting weer verloren wat we gewonnen hebben. Over een dag of acht zullen we er eens aan denken hoor.”

„Maar met een vigilante, dokter?”

„Beter van niet.

„Goed ingebakerd, een half uurtje?”

„Neem je pillen trouw in, lees het boek Job en laat de rest aan mij over.”

„Beul!” riep ik hem quasi lachende na. Grinnikend nam hij zijn hoed af en ging heen.

Ik was inwendig woedend over zijn hardnekkigheid; ’t is toch een oude zeur — dacht ik: Vogel heeft gelijk, hij houdt me op sleeptouw. Wat drommel! ik ben toch zó niet, of ik kan wel in een vigilante komen, met een jas en een overjas aan en een bouffante om.

Sluiten