Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijd!” schreeuwde oom, toen hij zag dat de juffrouw nog aarzelde.

Er werd aan de deur geklopt; ’t was Hendrik, die kwam horen, of „meneer ook soms iets had.

Juffrouw Klemmers gezicht klaarde op, toen zij de deur opendeed en mijn oppasser binnenliet. Zij zag in hem een bondgenoot en voegde hem daarom halfluid toe: „Hendrik, er is een dolle in huis, en meneer is er ook niet vrij van.

„Rum!” riep Bulder op eens met een vervaarlijke stem.

„Rum? — ’k Heb nooit sterke drank in huis, meneer!”

„Kom jij eens op het alignement,” riep de kapitein Hendrik, die nog bij de deur stond, toe. Deze, die vroeger gediend had, maakte werktuigelijk drie passen vooruit.

„Halt!”

Hendrik stond als een stok, pink op de naad van de broek.

„Lust jij rum?”

„Om u te dienen, overste!”

Bulder wierp een gulden op tafel en zei: „Haal een halve kan en een vigilante; begrepen?

„Jawel, overste!”

„Zeg jij maar kaptein, versta je? — Ingerukt — mars!”

Juffrouw Klemmer sloeg van verbazing de handen ineen over het voor haar onverklaarbaar gedrag van Hendrik, maar begon toch, bevend van haast, mijn koffertje te pakken.

Enige minuten later kwam Hendrik terug met de rum.

Oom goot een bierglas halfvol, zei: „Gemeen tuig! en tot mij gewend: „Drink op! ’

„Maar oom! ik gebruik nooit spiritualiën, en dus

„Sla dood! zeg ik je.

„Maar heus, ik zal —

„Drink! zeg ik je. Dat is het enige middel om je voor de luchtverandering te —

„In Godsnaam dan!

Ik dronk. Het was alsof ik mijn wil verloren had, sedert mijn oom was binnengekomen. De rum brandde in mijn keel en deed mij pijn in de maag; maar ik zweeg en zag met verwondering, hoe

Sluiten