Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN HELD?

Kees Meekel, die jarenlang onder de Cowboys verkeerde, heeft in verschillende schetsen het leven i n het Verre Westen meesterlijk beschreven. Het onderstaande is een groot gedeelte uit een verhaal, dat gedaan wordt aan een zieke, die graag iets over de onverschrokken mannen uit de Far West wil horen.

— Op een goeie dag bevond ik mij in het voorjaar op de U-bar ranch van Henry Macdonald. U-bar wil zeggen dat het vee van die fokkerij een brandijzer-merk draagt bestaande uit een U met een streep er onder. Henry Macdonald, een man van het echte prairie-soort, rap, gastvrij, open en fris als de wind, woonde zoals een rancher woont op een eenzame plek in het wijde land, op een afstand van een mijl of tien van iederen naasten buurman. Om hem te bereiken had ik een volle dag-te-paard nodig vanaf mijn woonplaats.

Ik was een paar dagen bij hem geweest en na veel gepraat kwam het uur van scheiden; op het punt van weggaan, daar merk ik dat k s avonds mijn huis niet zal kunnen bereiken, omdat de dag allang begonnen en ik mijn tijd aan het verpraten ben. Nu was het in het voorjaar, dat wil zeggen: in de na-wmter, want de lente zoals wij die kennen, bestaat eigenlik niet in dat land. Er kwamen al dagen dat het in de zon dooide en dat de warme chinookwind, die van de Pacific opstaat, over het Rotsgebergte streek en de prairie druipend en glimmend zette van zon en dooi — maar de nachten waren veelal nog heftig koud en bevroren weer wat de al-sterker-wordende zon brak en vernietigde. En tussen die zonnige dagen en vriesnachten kwam dan af-en-toe weer een koude dag, die het stempel van de winter vasthield op de wereld.

„Ik haal mijn huis niet vanavond,” zeg ik bij het afgaan tot Henry Macdonald.

„Weet je wat je doet? Zes mijl van hier recht oost is een van mijn voedkampen waar Ed Anderson de wacht heeft. Vraag hem

Sluiten