Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trilde op de voeten Ed Anderson bracht een lucifer aan z’n

pasgerolde sigaret; als de rook hem om de oren speelde, sprak hij:

„We gaan verder. ’

Ik vond het kleine-jongensachtig om nog een woord te zeggen over dat ijs.

„Maar waarom,” kwam ik opeens, „hebben we niet dadelijk de rivier over gestoken mplaats van eerst deze kreek te kruisen?

„Omdat de oever daar te steil is en omdat de kreek hier nog goed is en het spoor over de rivier ginds loopt, daarom!

Dan keek hij mij even aan met z’n onvaste hakende ogen en vervolgde:

„Dat is de kortste weg naar je huis.

„Maar toch niet met ’n nat pak er bij, hoop ik, of ons hoofd onder ’t ijs ? Je wil toch zeker je huid er niet aan wagen —!

Hij nam lomp de sigaret tussen de twee voorste vingers van de linkerhand en keek langdurig op de as als naar iets biezonders, schommelend zat hij in het zadel, zijn paard nopte met de bek langs een van de voorbenen.

„Ha! bromde hij, wagen? Ik waag niks en ik waag alles, net

wat je wil Je doet wat nodig is. Een oud wijf gaat in een hoek

zitten, bang voor d’r schim....

Na een kleine omweg, afwisselend stijgend en dalend, kwamen we aan de rivier. Hij zal eenmaal zo breed zijn als de Amstel bij Amsterdam, maar hij deed mij aan als een onafzienbare eindeloze Siberiaanse vlakte. Weer karwatste en spoorde cowboy zijn angstig paard op het ijs; als hij enige meters afgelegd had, draaide hij de kop van z’n paard naar mij toe en nam de sigaret uit de mond.

„Je moet op ’n meter of tien achter me rijden; gebeurt er wat, dan blijf je staan waar je staat en werpt me je lasso toe als het nodig is, en let op je knol dat-ie niet valt of onvoorziens er van tussen trekt....!”

Hij reed, ik reed: tien meter van hem af.

God zal mi] bewaren op gevaarlijk ijs en God zal ieder man bewaren op ijs als dit — met zo’n vast-gaande kerel die voor je uit rijdt en meent dat het sterk genoeg is en houdbaar.

Sluiten