Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij het vuur bevonden, weinig te bekommeren om de storm.

Een eenvoudig zwart gewaad van wollen stof maakte de kleding der oude vrouw uit; een ronde muts, of liever een kapje van dezelfde kleur, doch van een glanzige stof, bedekte haar hoofd en reikte ter wederzijde tot over de oren. Haar gerimpeld voorhoofd en beenachtig gelaat werden door niets bedekt; alles, wat dienen kon om de sporen van de ouderdom uit te wissen of te verbergen, was verzuimd; er scheen geen gedachte te bestaan om het eerbiedwekkende gelaat door kunst of hulpmiddel te verjeugdigen, maar evenmin om het nog sterker te doen spreken. En evenwel zou men het laatste bijna vermoed hebben, zo eerwaardig kwam het zilvergrijze haar, dat met het kapje in glanzigheid wedijverde, er uit te voorschijn.

Maar wilt gij weten, wie die grijze paren zo passend, ja, zelfs zo schoon langs de slapen van de oude vrouw gevlijd had? Het was Rieme, het meisje, dat tegenover haar zat. Sedert de dag, dat Jeltze eens om aan het verlangen van Rieme, die toen nog een kind was, te voldoen, deze had toegestaan de grijze lokken van hare weldoenster naar haar welgevallen te schikken, moet de oude vrouw zich dagelijks deze last, zo zeide zij, getroosten; maar sedert lang was zij reeds aan deze dienst gewoon, en zo zij zich er nu en dan tegen verzette, was het om door Rieme verheden te worden.

Toen de rampen des oorlogs de kleine Rieme tot een wees gemaakt hadden, en zij, niettegenstaande de goederen die zij van hare ouders geërfd had, wellicht uit gebrek of gemis aan behoorlijke verzorging zou omgekomen zijn, toen trok Jeltze zich het kind aan; weinig jonger zijnde dan haar kleinzoon, was het een geschikte speelgenoot voor den kleinen Juw. Haar schoonzoon Galo Iges Galama toonde zich verheugd dat zijn zoon in het aanvallige kind een deelgenoot zijner spelen gevonden had, toen hij het voor het eerst op Kreilingaweerd ontmoette, en op verzoek van de grootmoeder, die verder zag dan de vader, droeg hij zorg, dat de rechten van Rieme op de bezittingen harer ouders niet werden uit het oog verloren.

Bijna even rijzig van gestalte als Jeltze, die nog rechtop ging,

Sluiten