Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een der vernuftigste uitvindingen beschouwde. Er brandde kaars noch lamp in- het vertrek; om echter aan het licht dat het vuur gaf, te gemoet te komen, onderhield men een klein vuur van droge houtspaanders, op een ijzeren vuurpan, die op een ijzeren stang naast de haard in de grond stak.

Allen wachten op de terugkomst van Galo Galama, die ’s morgens vroeg met zijn dienstman Ruird op de jacht gegaan is. Het wordt echter al laat en het slechte weer zal den edehng misschien genoodzaakt hebben de gastvrijheid van een vriend in te roepen.

„Moeder!” viel Juw de oude vrouw in de rede en verhinderde haar, Rieme te verzoeken, het avondgebed te doen. „Zwijg, bid ik u, en gij allen, luistert! De honden slaan aan; is dat de wind of hoor ik een hoorn?

De wind en de regen verhinderden gedurende enige ogenblikken, het geluid op te vangen, dat Juw meende vernomen te hebben; eindelijk riep Jouke: „Ja, er wordt getoet, en de andere mannen en zelfs sommige vrouwen haastten zich, zijn gezegde te bevestigen, en wezen zelfs de richting aan, van waar het geluid

kwam. „*111 ,. *

„Ja daar, aan de ingang van de hiem, zeide Jeltze, die het nu

mede gehoord had. „Is het mijn zoon Galama, haast u dan, mannen ! den edeling in te laten; doch voordat men haar bevel kon ten uitvoer brengen, zeide Juw: „Neen, moeder! het is mijn vader niet: ik dacht eerst, dat het de oude Ruird was, doch hij is het evenmin. Nooit heb ik dat getoet meer gehoord; de man schijnt vermoeid; wilt gij, moeder! dat ik ga zien, wat hij verlangt?

„Doe zo, mijn kind!” zeide Jeltze, „met zulk weer kan men geen Christenmens zijn huis ontzeggen; zelfs al ware het een Hollander, Kreilingaweerd zal niet voor hem gesloten blijven.

De jonge Galama verliet het vertrek met Jouke, die een brandende houtspaan in de hand nam, en, toen zij enige tijd daarna terugkeerden, volgden hen vier mannen, wier klederen doornat waren, en die de sporen droegen van het zwerven door het woud en de moerassige landen. „Het zijn vreemdelingen, moeder! zei Juw op een toon, welke zijn wrevel over hun onverwacht bezoek ver-

Sluiten