Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeide schielijk: „Indien gij de naam niet wilt kennen van iemand, die morgen veel verplichting aan u zal hebben, het is mij wel, beste vrouw! doch ik heb altijd de ondankbaarheid voor een groot kwaad gehouden; zeg mij ten minste onder welks dak ik mij bevind; zeg mij uw naam, opdat ik en mijn vrouw u en de uwen zouden kunnen gedenken in onze gebeden, dewijl gij alle dankerkentenis versmaadt.

Juw scheen verwonderd over de herhaling van die vraag, zelfs Jeltze schudde ontevreden het hoofd en hernam ernstig: ,>Het is zeker een verdienste, te bidden voor zijn vijanden; maar wij verzoeken u niet om uw voorbidding; welk geluk zou zij ons aanbrengen? zelfs de zegen van een Hollander wordt den Fnes tot vloek. Houd mij deze woorden ten beste, Heer! vervolgde zij minder ernstig. „Den gast zal men niet vragen; maar ook hij vrage niet. Wie goed vertrouwen heeft, behoeft niet te vragen: alleen de spie vraagt. En doet, hetgeen ik zeg, u leed, geloof daarom niet dat ik het goede voornemen versmaad van iemand, die het verblijf onder mijn dak voor lief neemt; mijn volk bereidt u op mijn last het avondmaal, zonder dat ik uw naam weet; de heiligen kunnen immers ook mij genadig zijn, als gij hen voor mij aanroept zonder

mij te kennen? ,

„Het zij zo!” antwoordde de vreemdeling kortaf, de vermoeidheid, of de gedachte dat het zijn belang niet was die oude, stijfhoofdige Friezin nog bozer te maken, had hem vnj bedaard doen toeluisteren, en zonder het te weten of te willen, drukte zijn gelaat het ontzag uit, dat Jeltze hem had ingeboezemd, toen zij weigerde hem te kennen, om zelve niet te kunnen zeggen wie bij haar vernacht had, als men naar den jager zou vragen, toen zij alle denkbeeld van dank met verachting verwierp, hem vermanende tevreden te zijn met hetgeen men hem aanbood, evenals ware zij een koningin, die hem hertogdommen en graafschappen had ten

geschenke gegeven. .. ,

Het hout dat nu lustig opbrandde, vooral het rijs, dat men met gehele bossen op de haardsteen wierp, om de vreemdelingen in staat te stellen hun klederen te drogen gaf veel licht in het ver-

Sluiten