Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar geen schipper zijn koninklijke rechten handhaaft, waar geen kinderen kroelen en waaruit geen vrouwmensch opduikt, als een waterbloem naar de oppervlakte. Marius is de verdienste aan deze bakken even zoo lief; maar een bevolkte werf is naar zijn begeeren, een werf vol met schepen, waar menschen op leven. Al die menschen weten wat nieuws, hebben een eigen levensverhaal en eigen go woonten. Hij heeft het verleerd, over de menschen verbaasd te zijn. Wie een Belzenkast afkrapt, teert, klootzakt en overteert, weet op voorhand, dat hij Belzen tot gast neemt op zijn werf. En Belzen zijn anders. Ze leven niet op hun eigen, maar vermengen zich graag en zoeken de stad. Gouda biedt weinig vertier — voor Marius alevel genoeg — maar de Belzen op hun werf zoeken Rotterdam. Ze sluiten hun huis af en laten gemoedereerd het schip onbeheerd aan anderen over. En nu is zoo'n woning wel bij Cato vertrouwd, maar vreemd is dat en blijft het. Cato zou den nageljongen, die van een schuit, die op haar werf ligt, zou durven stelen, gemoedereerd de hersens inslaan met een stuk profielijzer. Dat weten ze. En niet alleen de nageljongens en dollymans weten dat; ook de klinkers en het timmervolk, de sjouwers en schilders van hun werf. Het eigendom van den schipper is, zoolang de schuit hoog ligt op de Kroonprinces zoo veilig als goud geld in de Nederlandsche Bank.

Laat de Belzen dus maar toeren; aan hun eigendom zal niet geroerd worden. Toch vindt Marius het beter naar den eisch, dat de schipper op zijn schuit blijft. Dan verneemt hij ook nog eens wat van hen. Hij wordt het nooit of nooit moei, naar de verhalen der schippers te luisteren. Vooral naar de avontuurders. Die heden bieten varen en morgen hooi, of hout of rijst, of graan, of pulp, zijn heden her en morgen der. Hun gezichtskring is wijd als de zee, hun vaarwater is door niets begroeid. Maar de beurtschippers zijn als gekooide honden, met een geringen uitloop. Hun vaart is afgebakend, hun discours is dat ook. Daar zijn er bij, die een heel menschenleven lang denzelfden tocht hebben volbracht tusschen twee vaste punten. Langs hun schip schoven

3

Sluiten