Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Je hebt gelijk. Daar dacht ik zoo gauw niet aan, wat wil je?"

„We zullen samen naar Scheveningen gaan en fijn uit zijn. Dan gaan we samen eten en 's avonds naar huis, naar de Ruigenhil."

„Goed, Leendert." En ze ging heen, om haar hoed en mantel te halen. Op het tafeltje lag dat blauwe schrift, waarin ze gisteravond en misschien vanmorgen nog wel, haar notitie's over de profielen van die ramspartij had neergekrabbeld. Daar zag hij haar hanepooten over hoekijzer, U., T., dubbel T., bulb T, profiel, kruisijzer, merkelprofiel, zeskant, platbulb, platijzer, mielband en bulbhoek.... alles netjes in maten en volume uitgezet. Ze had gelijk; de magazijnmeester kon de partij nu nummeren en uitleggen. En geen balkje zou kunnen verslingeren, of haar controle zou dat gelijk kunnen uitwijzen. Maar hoe is 't mogelijk dat een pas getrouwde vrouw alleen denkt aan profielen? Hij zou dat schrift wel kunnen verscheuren, tot een prop samen nijpen, verwoesten tot er niets toonbaars meer van over was. Maar dan ging het asempje genegenheid dat ze hedenmorgen betoond had, weer teloor. En zeker zou ze toch opnieuw beginnen met haar gesjouw voor Hel Boegbeeld, hun nieuwe werf. Vandaag echter, wilde hij haar vrij van zorgen en beslommeringen zien, vandaag mocht aan scheepsbouw niet gedacht worden. Hij borg het schrift weg en toen ze terug was, zei hij 't haar. „En we hebben ook nog niet ontbeten, Cato.

„Dat is zoo. En 't is, naar 'k meen bij den prijs inbegrepen."

Ze aten zwijgend. Leendert wachtte geduldig, maar ze liet hem z'n eigen thee inschenken. Zou hij daar nu over beginnen? Weineen.... dat bracht hij haar later wel bij. Huisvrouw te zijn was haar ook nog zoo nieuw

Maar voor ze uit Rotterdam vertrokken, om hun dag aan de kust door te brengen, ging ze eerst nog in 't bestelhuis aan, om 't vervoer van dat profielijzer te regelen. Daarna wou ze nog naar een dispacheur, dezelfde waar ze

Sluiten