Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vill de Noord in was geschoven, glansde mat in 't gele zomeravondlicht.

Haar grootste helling is nu leeg. Wat is het diep, van de kraan tot daar beneden. En toen Leendert viel was 't bijna even diep; toen lag alleen nog maar de bodembeplating. Ja, wie hier uitglijdt, willens of onwillens, als hij valt is hij dood. Ze huivert. Is de zomeravond al wat kil?

Weemoedig, zoo'n leege helling. Aan den wal ligt nu wel de stalen kolos, die van dit hout is opgerezen, maar hoe lang nog. Ja, hoe lang nog blijft in dezen tijd van jachten de Patrick Mervïll voor haar wal? De afmontage en 't leggen der pijpen en ketels en machinerie mag ditkeer niet dang duren. Morgen komen de machinemonteurs al; haast, haast, haast. En als straks dit mooie vrachtbootje afvaart, dan zal de laatste tastbare herinnering aan wat Leendert hier teekende voorbij zijn. En ze ziet dit tweede vrachtbootje graag. Het raised quarter deck type vindt ze vlotter van lijn dan de drie-eilanders, zooals de Anne ( histine er een was. Maar mooie vrachtbootjes of leelijke barge's, dat kan haar eerlijk niet veel schelen. Zij heeft maar te vragen: wat levert op en wat houdt de werf gaande? Want hoeveel huisvaders geeft ze niet te eten door haar werf? Dan is het ook zoo bekeken een machtig belang, dat die hellingen hier nooit lang leeg staan.

Hebt maar geen nood, op de groote helling begint de kiellegging voor een nieuw vrachtbootje alreeds aanstaande maand. Over de laatste teekeningen wordt nog druk gedokterd.

Ze houdt zich stevig vast aan de balie, die nu rond het machinehuis loopt. Die balie was er vroeger niet. Opdracht, om daar vlambuis voor uit te trekken, heeft zij nooit gegeven. Van wie is dat uitgegaan? Ze moet erkennen, dat is toch waarlijk aan haar waakzaamheid ontsnapt, na haar zware Rotterdamsche dagen. Maar ze zal zoo dadelijk de materiaalbon eens opvragen, daar moet toch een poot onder staan. En de vent die daartoe opdracht geeft, zal ze van nu af in de kijkerd houden; Cato heeft het niet

Sluiten