Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat is dat een zwaar besluit geweest. Een bevalling moge dan het lijf uiteenrukken, een vrouw tot stervens benauwen, maar ook zooiets is machtig. Dat is, of een monsterachtige gedachte door de hersenen moet worden geperst, een gedachte die evenmin geree uitgang kan vinden als zoo'n kind uit het moederlijf. Maar nu ze het verlossende besluit heeft genomen, is die drukking op haar hersenen heen. Niets dan doodelijke moeheid is overgebleven. Maar ze glimlacht in zichzelve; niet met tien dagen dit keer, neen, binnen tien uren zal ze weer op krachten zijn. Ja, dan gaat zij haar grootsch besluit uitvoeren en nu verder zonder aarzelingen. Voor haarzelve staat alles vast, zij verdraagt nu geen tegenstand meer. Al moest ze, om haar machtig-groot bedrijf tot bloei te brengen, een helling situeeren op een kerkhof, ja, ze zou niet aarzelen en de knokels laten ruimen. Zij heeft thans den grooten marsch aangevangen en zal haar doel bereiken.

En des morgen vroeg, ze staat duizelend op, telefoneert ze haar Notaris en de verdere comparanten. Ze wil, dat dienzelfden avond nog, de stukken zijn geteekend. Waarom ineens die haast? Wat bezielt haar nu plots, na dit langdurig beraad ? Laat haar maar aantobben, ze weet wel wat ze wil. Neen, haar tong blijft in bedwang; niets deelt ze nog mede. Het mag toch wel een verrassing blijven, wat haar nu ineens zoo tot spoed aandrijft. Hedenavond zal alles worden openbaar gemaakt aan alle aanwezigen; ze mogen 't dan weten, ze hebben er belang bij.

De samenkomst is om acht uren prompt bepaald op t Notariskantoor. En zoo het betaamt van ernstige kooplieden, zij zijn op tijd aanwezig. Direct vangt de Notaris de voorlezing van het overbruggingscontract aan, woord voor woord beklemtonend.

„Op heden, den een en twintigsten Juni negentien „honderd en achttien compareerden voor mij, Willem „Gijsbert Joan Hanekroot, Notaris, te Rotterdam aan „de Boompjes 28 aldaar, de partijen "

Sluiten