Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze haar het roer uit handen slaan. En toch, en toch, ze geeft het niet op, ze zal worstelen blijven tegen die macht. Ze heeft toch ook eerder weten te winnen!

Acht maanden lang werkt ze aldus tegen den stroom op. Het Boegbeeld heeft zoowaar nog beter geboerd dan de Krimpensche Werf; dat bedrijf blijkt te groot voor 't wisselgetij. Ze flikt twee baggermolens, een vrachtbootje en een lichtschip voor Belgiƫ op de Krimpensche Werf, maar wat beklijft daarvan bij zulk een kapitaallast. Uitzicht op winst blijft verre, want ze heeft te worstelen met bergen te duur materiaal waar geen werk van beteekenis voor los te branden is. En het kapitaal dat nog in Het Boegbeeld stak, vloeit weg naar de bankiers.

Wat is dat moedeloos vechten voor een verloren zaak. Ze weet soms prachtig werk te veroveren, bijkans zonder het te durven aanvaarden; ze vreest zoo vaak, dat halvelings den bouw de liquidatie niet meer toereiken zal. En zal men haar de alsdan opgenomen taak nog laten afwerken? Heeft zij zelf niet deze werf uit de oude handen van Pieter Bon overgenomen, toen er nog een schip op stapel stond ?

Iedere maand is er vergadering; bittere uren zijn dat. En telkens als die bijeenkomst weer voorbij is, mag ze dankbaar zijn, dat er nog voortgetobt wordt met de Krimpensche Werf, want het is al zoover, dat de nieuwe crediteuren haar kunnen laten hangen. Soms staat ze voor het barre feit, dat ze wissels moet retourneeren. Dan wordt wel tijdelijk door de bank bijgesprongen en dat wordt zoo snel als doenlijk is weer vereffend, maar 't is ongezond voor een dergelijk bedrijf.

Tot het haar te machtig wordt. Ze heeft gedongen naar 't bouwen van twee tankbooten, oliestokers, voor de Benzinemaatschappij; een juweel van een opdracht. En 't ziet er naar uit, dat de order inderdaad op de Krimpensche Werf geplaatst zal worden. Maar daar is geen vlottend

Sluiten