Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man maar. Stuur hem vroeg!" Dan kan hij ook vroeg op de keien vliegen.... overweegt ze. Want verloren geeft ze zich nog lang niet. Ha stel je voor! Cato zou zich verloren geven en juist nü, terwijl ze een prachtkans ziet, de Krimpensche Werf tot nieuw rendement op te voeren. Geld moet er zijn! Geld om de opgezegde leening af te lossen en geld om met anderen de werf voort te zetten. Maar ze vergeet daarbij toch ook weer niet, dat iedere geldleening van eenige omvang de rentabiliteit van 't bedrijf, dat zich nog maar pas begint op te richten van een leelijken knauw, bemoeilijkt. Want in betere vlotte middelen alleen zit de moeilijkheid niet.

Dien middag nog sprak ze met Ir. Durgerdam en nog eenige aandeelhouders. Ze vroeg om steun tegen de bankiers. En haar werden vage toezeggingen gedaan.... men zou eens uitkijken naar ander geld, dat wellicht williger werd verleend. Maar ze begreep wel, dat ze van deze zijde slechts op steun kon rekenen, als ze daarvoor bloedde. Een en vijftig procent der stemgerechtigde aandeelen bezitten, en dan komen smeeken om bijstand.... dat moet de meerderheid van 't aandeelenbezit gaan kosten. Neen; die weg was ook niet veilig.

Zelf moet ze geld zoeken. Goed, ze zou het vinden. Ze legde het Notaris Hanekroot voor, maar die had er een hard hoofd in. „Als 't om deze bedragen gaat, zijn er maar enkele groepen en die verstaan elkaar. Geld, door de eene groep opgezegd, wordt door de andere practisch niet meer verleend. Of ze elkaar waarschuwen? Ik denk het wel. Misschien proeven ze 't. In elk geval heb ik altijd hetzelfde verloop gezien.... men probeert overal en stoot overal zijn hoofd. Die menschen zijn solidair, omdat ze weten, dat op deze wijze voorkomen wordt, dat de geldhandel zichzelve doodconcurreert."

„En weet U nergens een notaris, die een beleggingsobject zoekt ?"

„Toch zeker geen industrieel bezit in dezen tijd van onzekere bedrijfsuitkomsten."

Sluiten