Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

looze leden, ze heeft hem gewasschen en de grauwe haren gekamd, daarna wilde ze hem toedekken met het doodslaken. Maar hoewel ze maar zelden in haar koel leven zoodanige opwellingen heeft gehad, kon ze zóó toch niet afscheid nemen van het bochelventje. Ze heeft een paar witte bloemen gekocht en hem die tusschen de vingers gelegd. Eenvoudig werd hij begraven, maar ze kende dan ook geen verwanten van hem, om daarbij te nooden.

Een doode heeft ze gezien, een doode die haar lief was geweest. Dat knaagde aan haar rust. Anne Christine liep alreeds alleen de straat op en Henkie was er niet meer om haar te bewaken. Nog zwaarder was haar juk geworden nu; zij had geen rust in haar kraam terwijl ze haar kind alleen wist. Haar Anne Christine alleen.... wat was dat moeilijk. Ze wilde nu wel, dat ze heel gauw, met een week, liever met een dag, een uur, een goede oplossing wist. Naar de markt meenemen, gelijk ze in 't begin gedaan had, kón ze niet meer. Daar kwam heel haar ordelijk gemoed tegen in opstand. Haar bruine meisje begon al indrukken vast te houden, zou later herinnering behouden aan wat ze daar zag en hoorde. Weg moest ze blijven van de markt, gelijk ook Cato daar niet behoorde. O, kon ze toch wat anders vinden. Ze las alle advertentie's en schreef op tal van posten. Ze wilde bedrijfsleidster worden van een groep meisjes in een biscuitfabriek, ze dong naar een congiergepost, maar slaagde nergens. Zou ze tot haar einde toe gebonden blijven aan de markt en aan de messen en vorken en lepels?

Ze probeerde het met andere artikelen er bij en dat slaagde. Zoolang het maar koophandel betrof, gelukten haar de dingen wel. En zoo groeide haar kraampje uit tot een kleinen bazar, waar men kiezen kon uit honderdlei prullen van glinsterend blik en kralen. Toen begon ze wéér van macht te droomen. Want haar vermogen groeide aan, zoo waarlijk haar vermogen groeide. Ze kon nu haar grossier telkens in een maal betalen; waarom zou ze zich nu niet ergens vestigen? Dan was ze ook bij haar kind,

Sluiten