Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hoogstwaarschijnlijk moet zijn geboortegrond eerder in OostBrabant of Limbnrg gezocht worden dan in westelijke landen1). We weten omtrent hem verder niets en hij deelt dus het lot der onbekendheid met de dichters van enkele der opmerkelijkste voortbrengselen onzer middeleeuwse letterkunde: de dierenroman Van den vos Beynaerde, de sproke van Beatrys, de legende van Theophilus.

De tijd van vervaardiging van de abele spelen uit het Hulthemse handschrift, dus ook van de Esmoreit, werd gewoonlijk op grond van in- en uitwendige bewijzen in het laatste vierde der XIYe eeuw gesteld, ^ 1380. In het hoofdstuk (III) over de verbeteringen in het Hulthemse handschrift wordt nader betoogd, dat de abele spelen nog ouder zijn en tot het midden der XIVe eeuw opklimmen.

Plaats in de letterkunde. Die abele spelen en sotternieën verdienen om meer dan één reden grote belangstelling. In de eerste plaats, omdat ze (enkele gewone samenspraken daargelaten), de oudste toneelstukken zijn, die uit onze letterkunde zijn bewaard gebleven. Enkele tafelspeelkens en al de voor ons bewaard gebleven oude geestelijke spelen (mysteriën en mirakelspelen) behoren tot de XYe eeuw of later. In de tweede plaats, omdat ze, de abele spelen in het bizonder, ook bij vergelijking met de toenmalige Franse, Duitse en Engelse toneelpoëzie, een geheel afzonderlijke en zeer voorname plaats innemen, daar uit geen dier talen een verzameling gelijkwaardige romantische toneelspelen uit de XIV® eeuw kan worden aangewezen. Met betrekking tot de strijd, die nog steeds gevoerd wordt en die nog lang niet beslist is, over de vraag, hoe zowel het geestelijk als het wereldlijk toneel zich in de middeleeuwen hebben ontwikkeld, zijn en blijven de Middelnederlandse abele spelen van groot belang. Is het zogenaamde wereldlijk

l) Vgl. blz. 22 Hfst. III over de modeltekst van de abele spelen.

Sluiten