Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toneel zelfstandig voortgekomen nit samenspraken en tafelspelen of hebben die stukken hun oorsprong in mirakelspelen, die door uitbreiding van stof meer en meer een romantisch karakter aannamen? Loopt de ontwikkelingsgang van de Oud-Ylaamse toneelpoëzie evenwijdig aan die van de Franse of niet? Ben bevredigende oplossing van deze vragen is nog niet gevonden; onze abele spelen bewijzen ten slotte nog niets, maar wel maken zij het waarschijnlijk, dat er veel voor ons verloren is gegaan, dat licht zou kunnen geven. De godsdienstige aanhef van de proloog in dit abel spel kan een naklank zijn van die in stukken van geestelijke aard, maar die zwakke naklank bewijst nog niet, dat de abele spelen uit mirakelspelen zijn voortgekomen. Franse stukken als „1’Histoire de Griseldis”, in 1395 geschreven en ontleend aan Petrarcha’s Latijnse vertaling van Boccaccio’s novelle, vertonen treffende overeenkomsten in vorm met onze abele spelen, ook wat de proloog betreft. Het bestaan van een dergelijk Frans stuk en van de veertig „Miracles de Nostre Dame”, uit de XIVe eeuw, in welke het wereldlijk element een voorname plaats inneemt, wijst alleen op de mogelijkheid, dat de abele spelen, wat de toneelvorm en de compositie betreft, op Franse originelen berusten.

Bij de achterstaande vermelding van geraadpleegde werken zal de lezer nog enige literatuur over deze strijdvragen kunnen vinden.

[Tot die vragen behoort ook die van de juiste betekenis van het woord abel. Vat men het op als schoon, dan is het niet meer dan een kleurloze, gestereotypeerde bepaling. De betekenis schoon is overigens secundair. De grondbetekenis van het woord is „ervaren, handig” en in een latere taalperiode wordt het dan ook vervangen door het corresponderende kunstig. Aan die verklaring geven wij de voorkeur en aanvaarden de gevolgtrekking, dat de schrijver er zich bewust van was wel niet een speciaal soort drama te schrijven, maar dan toch een spel, dat zich van andere spelen onderscheidde door een „abelheit”, d. i. een „vaardigheid”, een „handigheid”, een „kunnen”, een „conste”,

Sluiten