Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Joannes werd te Antiochië geboren, in de hoofdstad van Syrië, die samen met Rome, Constantinopel en Alexandrië, een van de vier grote steden was van het Romeinse keizerrijk. Men schreef het jaar 3^4 (sommige biografen geven aan 344 of 347). Het kindje sproot uit een edel geslacht, zoals blijkt uit het ambt van zijn vader Secundus, die als hogere officier in het keizerlijk leger dienst deed. Deze stierf kort na de geboorte van zijn zoontje, en liet een twintig-jarige weduwe achter met twee kleine kinderen. Welk een wrede slag voor Anthusa, de jonge moeder! Een door de smart gebroken hart, voortaan alle vertroosting en alle steun ontberend, de zware last van een moeizaam weduwschap, twee kleine kinderen te verzorgen, te vormen en op te voeden, het bestuur over een vrij aanzienlijk fortuin: 't leek te veel voor een gewone vrouw van die leeftijd. Voor Anthusa was 't niet te veel. Na de begrafenis van haar man zeide zij de wereld vaarwel, trok rouwklederen aan en offerde haar leven voor de twee kinderen die de Voorzienigheid voortaan geheel aan haar zorgen toevertrouwde. Onder de leiding van zulk een moeder, eerst en meest bekommerd om de zedelijke vorming van haar kinderen, moest Joannes normaal gesproken de schone gaven van geest en hart, die hij van God ontvangen had, ontwikkelen. Indien hij in de gouden eeuw der primitieve Kerk - de eeuw der grote predikers - schitterde als een lichtende zuil, dan was het dank zij de straling van Gods licht op zijn ziel, de ziel van een genie, door de genade verheven en door het

Sluiten