Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

knechts en dienstmaagden, behoeftige weduwen, ambachts- en scheepsgezellen en landbouwers, licht te verstaan zijn. Evenwel mag het publiek niet worden onderschat: 't zijn immers onsterfelijke zielen, vrijgekocht ten koste van Christus' bloed, en bestemd voor het rijk des hemels: men moet ze dus altijd op een passende manier toespreken. Chrysostomus veraanschouwelijkt deze waarheid door een schone vergelijking. In rijkemanshuizen, zegt hij, worden de kamers door luisterrijke toortsen verlicht, terwijl de schamele vertrekjes der armen slechts over een kleine lamp beschikken. Schone fonteinen sieren de straten der grote steden, doch in de dorpen wordt de watervoorziening voor alle dorpelingen door één enkele fontein geregeld. Dit is de luister van de Kerk, de glorie van Gods huis, het sieraad dezer heilige stad, dat zij tot in haar verste hoeken verlicht wordt door een als een schitterende toorts lichtende prediking, dat zij in alle richtingen besproeid wordt door rijke en zuivere bronnen met het water dat ontspringt ten eeuwigen leven. Gods kinderen moeten overal met eer behandeld worden.

Bij deze gemeenzame taal vindt de redenaar gelegenheid om zeer concreet en daardoor uiterst praktisch te zijn. De volksredenaar vertelt. Voorbeelden van vroomheid en deugd worden gaarne gehoord, wekken groter interesse, maken meer indruk op de harten, men onthoudt ze zonder moeite. Hun suggestieve kracht is groter naarmate men over veel gevoel en verbeelding beschikt. Chrysostomus heeft een heftig,

Sluiten