Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

preken. Ook vormen deze bijbelse karakterbeelden de kern van zijn geestelijke leer over de christelijke volmaaktheid, en geven het bijzonder kenmerk weer van zijn concrete en volkse manier van prediken.

Niet minder dan die onrechtstreekse pathos speelde in Chrysostomus' welsprekendheid de rechtstreekse pathos een voorname en gewichtige rol. Hier slaat de redenaar de gevoelssnaren onmiddellijk aan, door zijn gevoel in bezielde hartetaal uit te storten. Hij kan soms mannelijksterk en geweldig zijn, stoer en vast, dan is zijn woord van vulkanische, onstuimige aard, doorzweept van hevige ontroeringen, met bruuske verontwaardiging of brandende geestdrift. Ook stroomde te Antiochië het grote publiek rondom zijn spreekgestoelte samen, luid toejuichend. Stippen we hierbij aan dat in het Oosten het gebruik was ingeburgerd om de feest-reden der rhetoren in circus en schouwburg toe te juichen, en dat diezelfde gewoonte stilaan overgegaan was bij de prediking in de kerk, zodat dit levendig en beweeglijk publiek er actief aan deel nam. Het moet er voorzeker dikwijls zijn toegegaan zoals nog vandaag aan de dag bij feesten in Italiaanse kerken. Chrysostomus bekent daar niet ongevoelig voor te zijn, dat hij op dat ogenblik iets menselijks ondervindt. Hij verheugt zich, en zijn hart trilt van vreugde. Maar als hij thuis komt en bedenkt, dat zij, die zijn rede hebben toegejuicht, niet het minste nut daaruit getrokken hebben, en dat de vrucht zijner prediking door

Sluiten