Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen, - en niemand is daardoor tot inkeer gebracht! Als ik zeg niemand, dan beschuldig ik niet allen, dat zij verre! Want het is onmogelijk dat een zo uitgestrekte akker, als er het zaad op gestrooid wordt, geen koren zou voortbrengen. Maar ik ben onverzadelijk. Ik wil niet weinigen, maar allen behouden. Zo er slechts één verloren gaat, beschouw ik mijzelven als verloren. Ik volg den herder na, die zijn 99 schapen verlaat, om het éne afgedwaalde op te zoeken." De vreugden en smarten van den predikant! Hij heeft ze alle gekend, maar nooit zo sterk en zo uitgesproken als in de tragische periode van zijn episcopaat te Constantinopel. Evenwel is de Antiocheense tijd, volgend op het volksoproer van 387, op het gebied der predikatie zijn vruchtbaarste en zegenrijkste tijd geweest. Hier preekt hij geregeld het hele jaar door, geheel opgaande in zijn heilige bediening, terwijl het te Antiochië soms een maand of langer duurde vooraleer hij weer op de kansel verscheen.

In zijn boek Over het Priesterschap betoogde hij dat de christelijke leraar er eerst voor zorgen moet het woord van Christus rijkelijk in zich te doen wonen, om als prediker anderen te kunnen beleren. Dat er een buitengewone geestkracht van hem vereist wordt om zich noch door lofprijzingen, noch door beschimpingen van het rechte spoor te laten afleiden. Dat hij, wat de voordracht betreft, veel zorg en vlijt aan zijn redevoeringen moet besteden. Een middelmatige redenaar kan zich met weinig moeite lof en bijval verwerven; maar de waarlijk welsprekende

Sluiten