Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V. DE PLEITBEZORGER DER ARMEN

Toen Joannes als redenaar debuteerde, was hij fel getroffen door de verachting welke de rijken en machthebbers zijner dagen, voor de armen, en voor allen die met gewone arbeid hun brood verdienden, aan de dag legden. Wel had men eerbied en bewondering voor het arm, verstorven en arbeidzaam leven van vele door God verlichte mannen, zoals monniken en kluizenaars, — de publieke opinie echter bleef voor de lagere volksklasse slechts verachting en misprijzen koesteren. En toch was de arme, vrije of onvrije man een lidmaat van Jezus Christus, zijn levend beeld. Hier moest nog een hele kerstening komen, een grondige hervorming bewerkt worden in de gewoonten en de zeden. Grote en prachtige taak, wel waard om door een machtigen zedenpreker en socialen hervormer als Joannes Chrysostomus, te worden ondernomen. Deze taak nam hij vrijmoedig op zich, en hij wist ze te vervullen met al de ijver ener geïnspireerde ziel, en met al het succes van een Godsgezant. Nooit nam zijn welsprekendheid zo'n hoge vlucht, als wanneer hij de ogen gevestigd hield op de lompen van de arme, huiverend van kou en zwak van honger. Dan waren zijn woorden van weemoed en droefheid doorzongen, en zijn stem als van tranen omfloerst. Het snikte hem in de keel en ontroerd verhaalde hij zijn toehoorders wat hij met eigen ogen gezien had, hoeveel jammer en ellende er slechts enkele stappen van hun huis

Sluiten