Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kiezen voor de slaven tegen de meesters, in zijn verwijten tegen de hebzucht der groten en van sommige geestelijken, een communistisch-revolutionnaire ziel. Zij hebben den heiligen leraar niet begrepen.

Luisterend naar Chrysostomus' uitvallen tegen de rijken, is het alsof men een modern prediker hoort, die het hoogmoedige standsgevoel van onze gecultiveerde kringen geselt en de meesters aan hun plichten tegenover de dienstboden herinnert. Deze veroordelingen, soms met een ontzaglijk zielegeweld uitgesproken, vinden hun verklaring in de ongebreidelde luxe waaraan de rijken en de machthebbers zijner dagen zich overgaven. Zij bezitten duizenden slaven verdeeld in verschillende categorieën, terwijl één of twee of ten hoogste drie slaven zouden volstaan om de nodige arbeid te verrichten. De rest dient alleen om hun ij delheid te strelen, om groot machtsvertoon te ontplooien, om hun driften vrije teugel te laten. Gelijk de andere Kerkvaders uit de IVe en Ve eeuw, tracht Chrysostomus de totaal heidense idee te bestrijden, volgens welke er een verschil zou bestaan tussen overspel bij de vrouw en overspel bij den man. Was de ontrouw ener vrouw aan haar man en zedelijk-verwerpelijk en strafbaar voor de wet, hetzelfde gold niet voor den man. Hem werd dit niet als een misdrijf aangerekend; het stond hem helemaal vrij zich aan een andere vrouw te geven, mits zijn liefde ging tot een slavin of tot een hovelinge. Liet de huwelijkswetgeving van christelijke vorsten aldus

Sluiten