Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te wensen over, Sint Jan Chrysostomus zal deze burgerlijke wetten in zake huwelijk vreemde wetten noemen. Het huwelijk van de slaven is even heilig, even waarachtig als dat van vrije personen. Een koningin verleiden, of een slavin, 't is even verderfelijk, want in beide gevallen overspel. De miskenning van de zedelijke persoonlijkheid der slavin, ziedaar het voornaamste gevaar dat Chrysostomus vreest, aan de kant der meesters.

Aan de kant der adellijke dames en meesteressen, vreest hij vooral hun meedogenloosheid. Hoe dikwijls gebeurt het niet dat de voorbijgangers op straat de woedende kreten ener toornige meesteres vernemen. En de redenaar schetst ons het beeld van zulk een vrouw die, terwijl haar man toeziet, een arm meisje doet ontkleden en ze onbarmhartig tuchtigt.

Was het lot der slaven soms echt erbarmelijk, voor den christelijken redenaar was het plicht de geest die de slavernij mogelijk maakte tegen te werken en te doden. Reeds toen was het gebruikelijk de slaven bij testament vrij te laten. Chrysostomus wil dat schone gebruik veralgemeend zien, en geeft aan de Christenen de raad het niet daarbij te laten. Hij toont ons een christen op zijn doodsbed, omringd door zijn huilende vrouw en kinderen, en ,,zijn slaven die hem smeken hen na zijn heengaan enige zekerheid te laten . De slaaf kon zijn vrijheid kopen, maar de prijs die daarvoor gevraagd werd, maakte dat de vrij geworden man zonder middelen van bestaan bleef. Was het niet beter de slaven eerst

Sluiten