Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het economisch communisme onzer dagen niets heeft uit te staan.

Hij droomt wel van een zekere goederengemeenschap, en als lofredenaar hiervan onderscheidt hij zich wezenlijk van dergelijke uitlatingen bij andere Kerkvaders. De gelovigen die hun eigendom afstaan om in een kloosterlijk communisme te gaan leven, doen het niet om arm te worden, maar om een einde te maken aan de armoede. De monnik verzaakt aan zijn privaatbezit, hij verliest er niets mee; want hij wint er het recht bij, om onderhouden te worden. Zo droomt hij zich bij ogenblikken een zeker communisme mogelijk, niet echter in de zin van absolute sociale gelijkheid, waar privaat eigendom zou uitgesloten zijn, maar in de zin van die vrijwillige broederlijke samenwerking waar de Handelingen der Apostelen van gewagen.

Van dit droombeeld vervuld, werkte Chrysostomus aan de opbouw van een betere en schonere wereldorde, afgekeken van en belicht door het kloosterlijk communisme der eerste christelijke tijden, hetwelk wezenlijk op de gemeenschap der gebruiksgoederen had berust. Echter ontging het hem niet dat het hier om een droom ging, een voor de meeste mensen onbereikbaar ideaal. Alleen voor de volmaakten gold 's Heren raad: verkoop alles, wat gij hebt; voor de onvolmaakten volstond de plicht van vrijwillig aalmoezen te geven. Er is dus geen Chrysostomus communist, geen Chrysostomus revolutionnair, er is maar een Chrysostomus Apostel. Maar een Apostel die met grote voorliefde gaat tot de kleinen en ver-

Sluiten