Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beelden die heimelijk maar onverbiddelijk in hem nawerken. Hij kome niet aandragen met uitvluchten: maar dat is geen kwaad, ik kan er tegen, Chrysostomus zal hem tonen dat een mens altijd mens blijft, dat hij gemaakt is uit vlees en been, en dat de hartstocht — o zo licht — hem in vuur en vlam doet oplaaien. Luistert, wij citeren woordelijk: „Wanneer gij aldus in het theater een schaamteloze vrouw ziet, die met onbedekt hoofd en driest gelaat het toneel betreedt, met sluw berekende kleding haar verleidelijkheid ten toon spreidt, die schunnige liederen zingt, haar ledematen bij het dansen uitrekt, en schaamteloze redevoeringen houdt. . . dan waagt gij nog te zeggen: gij ondervindt daarbij niets menselijks? Wanneer het spel al lang uit en zij voortgegaan is, zweeft haar beeld u nog voor de geest, haar woorden, haar houding, haar blik, haar gang, haar bewegingen, haar ontuchtige ledematen wekken nog zinloze hartstocht op. . . en met duizend wonden gaat gij heen. Komt vandaar niet de verwarring der huisgezinnen ? vandaar de ondergang der zedelijkheid? vandaar de verbreking der huwelijken? vandaar twist en tweedracht ? vandaar redeloze afkeer ? Want wanneer gij, vol van die toneelspeelster, als een overweldigde thuis komt, dan is het u alsof uw echtgenote u minder aangenaam is, uw kinderen lastiger, uw dienaren hinderlijk, uw huis vervelend, de gewone zorgen voor de behoeften van uw huisgezin drukkend, en alsof ieder, die bij u komt, u hinderlijk en tot last is."

Sluiten