Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stendig de ongeoorloofde aanblik der dansers na, stellen de bijeenkomst des duivels tegenover de gemeenschap van Gods Kerk en wanneer men hiér psalmen zingt, klinkt van daar het geweldig huilen en razen tot hier over. . . Velen houden het voor geen volmaakte zonde de theaters te bezoeken, de paardenrennen bij te wonen, het dobbelspel te beoefenen. En toch komt van daar duizendvoudig onheil in het leven voort. Herhaald theaterbezoek heeft vaak ontucht, onkuisheid en ieder soort van uitgelatenheid ten gevolge. Bij de wedrennen hebt ge meestal strijd en ruzie, slagen en beschimpingen en aanhoudende vijandschappen. Zeer dikwijls is het dobbelspel gevolgd door vloeken, ergernis, toorn, beschimpingen en vele andere nog slechtere dingen. Vluchten wij dan niet enkel de openbare zonden, doch ook dat, wat schijnbaar argeloos is, maar ons schrede voor schrede tot deze zonden voert."

Wat de heilige leraar fel bedroefde was het wedijveren van deze genots-oorden met de kerk. Als er tegenwoordig wedstrijden gespeeld of feestelijkheden georganiseerd worden, lopen de kerken leeg. Deze bittere ervaringen moest ook Chrysostomus beleven. Er zijn voorbeelden bij de vleet. Het treffendste voorbeeld wordt ons geleverd door de homilie, welke hij in 399 te Byzantium gehouden heeft naar aanleiding van grote stortregens die de oogst en de vruchten der aarde dreigden te vernielen. Het was in de Goede Week. Uitzinnig van angst spoedden de

Sluiten