Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn brief over haar verwaarloosd uiterlijk, om zich hiervan te vergewissen. Hij is echter tegen berekende behaagzucht, tegen kleding die tot taak heeft de verlangens van den man op te vangen en te verhevigen. Zulke kleding draagt een publieke vrouw. Zo kleden zich adellijke dames, voorwendend èn de mode èn de eisen van hun stand en zij schamen zich niet die onbetamelijkheid ook in de kerk te vertonen. Dat kon bij Chrysostomus geen genade vinden. Hij moet er tegen preken. Hij doet het in zijn homilie over de weelde en de opschik. Gevaarlijk thema, dat hij behandelt zonder preutsheid maar met de vrijmoedigheid van zijn karakter, en met de vurigheid van zijn geloof. Hij slaat raak, ontmaskerend de verborgen bedoelingen dezer vrouwen, die hij slechte vrouwen, ja erger dan publieke vrouwen durft te noemen. Die slagen werden gehoord en gevoeld tot in het keizerlijk paleis. Want van daaruit werd deze onbetamelijke mode, deze sexuele opschik gelanceerd.

Het werd een strijd tussen Chrysostomus en het hof, een strijd die aangevoerd door de verenigde malcontenten, welke zijn hervormingen hadden bewerkt, uitliep op de tragedie van zijn leven. Theophilus van Alexandrië zwoer met den ellendigen en zwakken keizer Arcadius en diens vrouw Eudoxia samen, om Joannes Chrysostomus - een getrouw verkondiger van het Evangelie voor de armen, een heldhaftig verdediger der reine zeden en daarom natuurlijk een steen des aanstoots voor het hof van Byzantium — in

Sluiten