Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mannen in den tempel zijn geesten van de vertikale, de eeuwige lijn. Zij schouwen in de diepten van hun eigen hart, en uit hun hart omhoog in de diepten Gods. Gelukkige uitzonderingen op alle menschen met den horizontalen blik, koningen voor wie het rijk der geestelijke waarden is opgegaan. De farizeër meent, dat hij het veroverd heeft, de tollenaar aanschouwt het van verre en blijft buiten staan. Maar beiden hebben het gezien.

Voor ons, die verlangen te aanschouwen wat zij aanschouwden, zij deze meditatie geschreven. Opdat wij aan

deze eeuwige werkelijkheid mogen sterven en leven.

★ ★ *

Wij kennen ze beiden, den farizeër en den tollenaar, en wij kennen ze zelfs te goed. Het is ons bijna onmogelijk, hen onbevangen gade te slaan!

De farizeër. Kort recht met hem! Van zijn hoofd tot zijn voeten een huichelaar. Nader gepreciseerd, de walgelijkste van alle huichelaars: de godsdienstige. In één woord: een hoogmoedig schijnheilige. Wie uit zichzelf reeds weinig van God en godsdienst weten wil, zou er voor altijd genoeg van krijgen, indien hij ééns in zijn leven een farizeër ontmoette. Slechts één verdienste heeft hij. Aan hem kunnen wij zien, hoe sympathiek geloovige of ongeloovige eerlijkheid is. Hij deugt alleen als donkere achtergrond.

De tollenaar. Wij kunnen hem ongetwijfeld niet in alles voor onze rekening nemen. Maar toch is hij in de pracht van zijn zuiveren ootmoed een man naar ons hart. „Zalig zijn de armen van geest." En behalve zalig ook nog sympathiek in de oogen van hun christelijke medemenschen. Wij begrijpen opperbest, dat Jezus, de eerlijke en de nederige, uit tollenaars Zijn gezelschap koos.

Sluiten