Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben de wereld in. Zij moeten met hun licht de duisternis der wereld tegemoettreden, zij moeten met hun macht al wat zonde, nood en ellende is in de wereld, bestrijden. „Heft uw oogen op en aanschouwt de landen, want ze lichten alreeds tegen den oogst."19) Reeds tijdens Jezus' leven zijn ze uitgegaan. En naarmate het bij elkaar zijn voor Hem en voor hen heerlijk was, naar die mate was de scheiding moeilijker. Moeilijk reeds, toen Hij hen zag gaan als schapen temidden der wolven, met nog zeventig anderen 20), maar moeilijker nog, toen door zijn dood „de kleine tijd" ging aanbreken, in welken zij Hem niet zouden zien 21), in welken zij zouden verstrooid worden. Vóór hen lag de gansche akker der wereld, die moest doorploegd worden en bezaaid, gewied en besproeid, gezuiverd en verzorgd. Het was een geweldige taak, die zij pas overzagen, toen Jezus ten hemel voer en zij begrepen, dat zij moesten heengaan tot alle creaturen en tot het uiterste der aarde, een taak, die hen voeren zou steeds opnieuw uit iederen kring, die zich vormde. Uit den kring der twaalven, uit de eerste gemeente te Jeruzalem, uit het Heilige land, over zeeën en gebergten heen, in steeds grootere expansie. De periode van luisterende passiviteit, tijdens welke hun ziel de boodschap van Jezus had ingedronken, moest inderdaad gevolgd worden door een tijdperk, dat niet karakteristieker kan worden weergegeven dan met den titel: Handelingen, waarmede in den bijbel immers het boek wordt aangeduid, dat niet slechts de lotgevallen, maar de daden van de apostelen behandelt, een boek, dat geen afsluiting vond, omdat het voortgaat geschreven te worden met de daden van allen, die in Christus' gemeenschap van discipelen tot apostelen geworden zijn, en hun handelingen begeeren te zien in het

Sluiten