Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verlengde van wat Petrus, Stefanus, Jacobus, Paulus en zooveel anderen deden.

★ ★ ★

Het twaalftal is door Christus gesteld als het symbool eener nieuwe menschheid. Daarom mogen wij zeggen, dat in den weg, die Jezus met dit twaalftal ging, ook een beeld is gegeven van den geestelijken weg, die elk later discipel eveneens moet gaan. Ook in het geestelijk leven van wie in dezen tijd Christen wil zijn, vinden we die beide elementen: ,,bij Hem zijn" en „van Hem uitgaan", concentratie en expansie, terug. Ook daar zal het rhytme van innerlijke versterking in de stilte der persoonlijke overdenking of in de stilte der gemeenschappelijke godsdienstoefening en van de ontplooiing der gewonnen krachten naar buiten als een voor het leven onmisbare ademhaling, blijven bestaan.

Twee gevaren zijn er aan dit accentueeren van de concentratie in het leven verbonden.

Het eerste gevaar is dit, dat de enkeling slechts komt tot een concentratie, een inkeer, zonder meer. Als de dichter zegt:

Min de stilte in uw wezen,

Zoek de stilte, die bezielt,

dan vragen we ons af: is elke stilte bezielend? Er is een stilte, waarin enkel het natuurlijke klinkt: de klop van ons hart, het geruisch der wouden, de zang der vogels. Is deze stilte op zichzelf bezielend? Of is zij soms niet angstig en afmattend, onduidelijk en beklemmend? De stilte, die echt bezielt, is de stilte, waarin Gods stem, Gods hartklop vernomen wordt, de stilte, waarin Jezus spreekt over Zijn Vader en zichzelf.

Sluiten