Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

erger: belachelijke dwazen, bedriegers, zijn ze gescholden. Maar ze zijn doorgegaan in hun zekerheid dwars door leven en lijden en sterven heen. En de wereld kan het toch niet vergeten, dat achter het einde van den donkersten weg, daar waar het kruis van Jezus staat, een deur zou zijn, van waaruit het groote antwoord, het Goddelijke antwoord komt, dat apostelen en martelaars over de wereld zaaien in een enkel woord „Paschen".

Wij leven in een wereld, waarin zooveel vreeselijks gebeurt, — als gij er u in verdiept, zou de wanhoop zijn schaduw over u gaan uitbreiden. Als zulke dingen in uw eigen leven binnendringen, waarmee sterkt en troost gij uzelf dan? Iemand als Jezus komt uit in de godverlatenheid, zoudt gij er dan niet in ondergaan? Wij leven in een vervloekte wereld en die vloek spitst zich toe in den dood van dezen Jezus, dien God in het zwartste duister sterven laat. Maar blijft Hij daar steken, of gaat Hij er doorheen en komt Hij uit in Paschen?

Dat is het getuigenis der Zijnen.

Bij mijn weten heeft niemand deze getuigenis scherper geformuleerd, dan Paulus in zijn uitdrukking: „Hij is de eerstgeboorne uit de dooden" (Col. 1 : 18). Hij gebruikt maar twee begrippen: geboorte en dood. Maar dat zijn grenswoorden, raadsels van en voor ieder. Wat is begin en einde van mensch en wereld? Waar zit dit leven van ons en van dit voortwentelende wereldgebeuren oorspronkelijk en uiteindelijk aan vast? Wat is geboorte en dood?

Geboorte is ook iets vreeselijks en geheimzinnigs evenals de dood. Is het geen angst voor de moeder langs den rand van den dood te moeten gaan terwille van het leven en misschien van dien rand af te vallen? Is het voor het uit-

Sluiten