Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan hun kant zal men nooit een ingang vinden naar het beloofde land, waar het verlangen om te zijn als Jezus vervuld wordt.

Van dezen kant vinden wij nooit een ingang tot onzen Paulinischen eisch.

Wij moeten dit woord eens niet theologisch maar psychologisch aankijken. Ik zeg het fluisterend. De psychologische methode immers wordt tegenwoordig door velen als een minderwaardige beschouwd, maar ik kan heusch niet helpen, dat ze de eenige is, die het mij mogelijk maakt tot dezen tekst door te dringen.

Wat beteekent in het dagelijksch leven: navolgen?

In de eerste plaats: imiteeren. Kijk eens naar de kleine kinderen. Hun spel is bijna altijd imiteeren, dikwijls zonder begrijpen, uiterlijk nabootsen. Wij lachen er om, maar de kinderen kunnen dat nooit velen. Zij zijn volkomen ernstig. Machinisten, veldwachters, meesters, moeder, spelen een groote rol in hun imitatie-spel. Het is onze kortzichtigheid, dat wij dit alles spel noemen. Inderdaad is het intense voorbereiding tot den komenden levensstrijd! Kijk maar eens naar de ernstige gezichtjes. Zij zijn niet voor niets zoo gespannen.

Er bestaat echter nog een ander navolgen, dat veel dieper gaat dan het imiteeren, hoe belangrijk dit laatste voor het kind ook is. Het is de onbewuste navolging. De kinderen worden dagelijks getrokken en betrokken in de sfeer der ouders. Deze invloedssfeer openbaart zich in gebaren, gezichtsuitdrukking, typische woorden, eigenaardige intonaties, spontane reacties. Je kunt ineens getroffen worden door een blik, een woord van een kind. Dadelijk zie je: Daar heb je den vader, de moeder. Deze navolging is niet bewust, integendeel, ze gaat geheel spon-

Sluiten