Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

poort binnen te gaan om Christus na te volgen?

Ja, wanneer wij het aandurven te knielen en ons diep in het stof te buigen. De ingang tot het Vaderhuis, waar alleen de navolging van Christus mogelijk is, begint met volstrekt zondebewustzijn, gevoel van onmacht.

Het geheimzinnige moet uit den glimlach verdwijnen, het vroegwijze uit de oogen. Oogen worden alleen schoongewasschen door tranen van berouw. Denk eens aan Petrus, aan Paulus, aan Augustinus, aan Luther, zij hebben allen weenend geknield, in het stof zich uitgestrekt voor de poort des levens. Het is de eenige wijze om binnen te gaan, knielend, kruipend in het stof. Maar in het Vaderhuis, dat zij als verloren kinderen betraden, heeft zich het wonder aan hun ziel voltrokken: zij werden navolgers Gods als geliefde kinderen. Dit is het geheim van den omgang met Christus.

Zij hooren te samen, de lijn van zonde en genade en de lijn van het navolgen van Christus; zij vormen het kruis van het geliefde kind Gods.

In het begin spraken wij onze verwondering uit, dat een boek, zoo vol van typische Middeleeuwsche devotie en ascese boven kerkelijke verdeeldheid is uitgestegen. Nu verwondert het ons niet meer. In het boek hebben de Christenen van vele eeuwen en van vele kerken de stem vernomen van een mensch, die in bangen strijd is ingegaan door de nauwe poort des levens, in het land, waar hij door dagelijkschen omgang met den levenden Christus het geliefde kind, een navolger Gods is geworden; een kind, ziende door de oogen des Vaders.

Het is genade, om Christus te kunnen navolgen, want al brengt het navolgen het kruis, het kruis brengt de heerlijkheid van het kindschap Gods.

Sluiten