Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij dacht eensklaps aan een geval uit zijn practijk; een aan narcotische middelen verslaafde patiënte, die hij getracht had te redden. En terwijl hij zijn eigen gewaarwordingen ontleedde, bemerkte hij, dat er een opvallende gelijkenis bestond tusschen deze laatste en die welke zijn patiënte hem indertijd beschreven had. Dezelfde zenuwcentra moeten zijn aangedaan, dacht hij. Zou de liefde een soort van zelfvergiftiging zijn, met dezelfde verschijnselen als die, welke door het gebruik van narcotica kunstmatig worden opgewekt? In dat geval diende hij zich kort en goed te genezen van de verrukkelijke kwaal, die hem voor het oogenblik weliswaar exalteerde, maar die op den langen duur slechts allerlei complicaties en ellende na zich kon sleepen. Hij had nog genoeg helder doorzicht om dat te onderkennen.

Met een energiek gebaar schopte hij de dekens van zich af, en liep naar de badkamer met den fermen, veerkrachtigen tred van een overwinnaar; een sensatie welke hij, gelijk hij zich opeens herinnerde, ook gekend had

toen hij vijftien jaar was.

* *

*

Het was een Zondag tegen het eind van April. Den vorigen Dinsdag had hij zijn vijftigsten verjaardag gevierd. Zijn vrouw bevond zich op dat oogenblik in Zwitserland, op bezoek bij hun zoon die, na een verblijf van drie jaar in Davos, genezen in het ouderlijk huis zou

Sluiten