Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brunette, die over een geestige en onderhoudende conversatie bleek te beschikken. Feitelijk voelde Bakowski zich méér aangetrokken tot het meisje dat naast zijn vriend Soutan was gaan zitten, een slanke, elegante blondine, die door haar vriendinnen Janine genoemd werd. Praten deed zij slechts matig, doch daarentegen danste zij met een verfijning welke haar partner duizelen deed. Zij scheen het een nogal taaie corvée te vinden om met de anderen aan het tafeltje te zitten, en zij verborg slechts kwalijk haar verveling. Tot vijf maal toe merkte Bakowski op, dat zij „Voila . . . zei, zonder er verder iets aan toe te voegen, klaarblijkelijk slechts met de bedoeling de stilte te verbreken. Zij geeuwde herhaaldelijk, en nogal demonstratief, en verder hield zij zich onledig met het kauwen van kauwgummi inplaats van, zooals haar vriendinnen, een groot aantal sigaretten op te rooken.

De dokter sloeg de jonge vrouw met meer dan gewone oplettendheid gade, en het duurde niet lang of hij had zijn diagnose gesteld. Oververmoeidheid, oordeelde hij, en een physieke zoowel als cerebrale oververzadiging, ondanks haar leeftijd, dien hij op twee- of drie-en-twintig hoogstens schatte. Slechts het dansen scheen haar uit haar doffe apathie te kunnen wekken, vooral wanneer zij het met een van haar vriendinnen deed. De muziek speelde een tango. Het meisje voerde en leidde haar danseuze op de sleepende maat, en haar houding, correct en elegant, deed denken aan die van een jongeman van de wereld. Op de tango volgde een wals, die zij danste

Sluiten