Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houding, en haar been roerde even dat van den dokter aan. Het gaf hem een gewaarwording of hij zich brandde. Het viel hem op, dat zij hoegenaamd geen parfum gebruikte; zelfs het poeder waarvan zij zich bediende was volkomen reukloos. Om drank gaf zij niets; maar wel, vertelde zij, was zij dol op bloemen, schelpdieren en gebak.

Henri Bakowski trachtte een gesprek aan te knoopen en gaande te houden, hetgeen niet gemakkelijk bleek. Zij waren al te zeer vreemden voor elkaar, en het was moeilijk een onderwerp te vinden, dat beiden belang inboezemde. Hij wilde niet tol de gewone banaliteiten zijn toevlucht nemen; derhalve zweeg hij het grootste deel van den tijd. Zij van haar kant opende haar mond slechts om te antwoorden op zijn vragen. Haar correcte antwoorden getuigden echter van veel levenskunst, en een zekere mate van onderlegdheid. Over bepaalde onderwerpen bleek zij een sterk gevestigde meening te hebben, cultuur die zij zich zelf verworven had, en daarenboven hield zij er zeer persoonlijke opvattingen op na. Het zwijgen, dat telkens tusschen hun korte gesprekken viel, hinderde den dokter uitermate, doch zij van haar kant scheen even gemakkelijk te zwijgen als te spreken.

Hij had nu reeds vernomen, dat zij een Bretonsche was, uit Quimperlé, en dat zij sedert vier jaar in Parijs woonde; dat zij vaak naar de bioscoop placht te gaan; en dol was op goede romans en reisverhalen. Gedurende

De Ziekte die Liefde heet 2

Sluiten