Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staan. Een uur later betrad hij de eetkamer, waar zijn beide dochtertjes en de gouvernante hem reeds wachtten. Naast zijn bord lag een brief uit Zwitserland. Het handschrift kende hij reeds twintig jaar lang. Groot, steil, regelmatig, overeenkomstig het karakter van de schrijfster:

„ . . . . Onze jongen maakt het uitstekend. Je kunt je voorstellen hoe gelukkig hij is, dat hij weer naar huis

mag Ik heb eindelijk al mijn zaken afgehandeld.

De beide koffers zijn al verzonden. Den ligstoel heb ik cadeau gedaan aan die arme oude vrouw die zijn linnengoed verstelde. De stoel was de kosten van het transport niet waard, en de vrouw is er gelukkig mee. Ik hoop, dat je je niet te zeer vermoeit, en dat je tenminste den tijd neemt om te eten. En hoe gedragen Zjzitte en Brigitte zich? Vervangen ze hun moeder een beetje tegenover papa ? Ik heb hun een paar ansichten gestuurd uit dit mooie, maar neerdrukkende land. Vandaag gaan we een flinke wandeling doen. Henry gaat afscheid nemen van al die hoekjes die hem dierbaar zijn geworden, en die hij nooit weer terug zal willen zien. En morgen vertrekken we. Wij blijven den nacht in Bazel over, om niet 's nachts te hoeven reizen. Vrijdagavond om 8 uur aan het Gare de VEst. Kom je aan den trein ? %eg in ieder geval aan de juffrouw, dat zij ons komt halen met de beide meisjes. £e moeten hun blauwe tailleurtjes maar aandoen. Ook als jij met de kinderen meekomt heb ik de hulp van Mathilde noodig. We dineeren dan met zijn allen om negen uur "

Sluiten