Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met de schaarsche gegevens, welke de woorden van Murie hem verschaften, trachtte hij in het geheim van het leven zijner vriendin door te dringen. Nee, dacht hij, die „vriend" was ongetwijfeld het jongmensch, waarmee hij haar gisterenavond gezien had. Hij zag eruit als een buitenlander, een „métèque"; hij ging dus een flink eind uit de buurt. Ver weg ! Morgen zou Janine geen bizonderen vriend meer hebben : zij zou vrij zijn, en daarom had ze hem rendez-vous gegeven. Nog vier-entwintig uur moest hij geduld oefenen .... Met dien

troost, en die verwachting, was het hem dragelijk

* *

*

Den volgenden avond, een Zaterdag, zat zij reeds op hem te wachten, toen hij de zaal binnenkwam. Hij zette zich aan een tafeltje, en verwachtte, dat zij zich onmiddellijk bij hem zou voegen. Maar zij bleef kalm waar zij zat, alleen; en opnieuw voelde de bekende geleerde, de man van vijftig jaar, zich zenuwachtig als een jong studentje.

Een oogenblik later danste zij met Murie, en terwijl zij langs zijn tafeltje gleden, boog zij zich even naar hem over, en vroeg :

— Bent u alleen?

— Maar .... natuurlijk ! antwoordde hij.

Toen de dans afgeloopen was, kwam zij op hem toe.

Hij stond op, drukte haar kleine, koele, slanke hand, en bracht die eerbiedig aan zijn lippen.

Sluiten