Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Omdat hij niet langer hier kon blijven. Het zou voor hem gelijk gestaan hebben met desertie, als hij gisteren niet naar zijn regiment teruggekeerd was.

— Dat begrijp ik. Maar ik zou in zijn plaats gebleven zijn, deserteur of geen deserteur. Desnoods zou ik met schoenveters of zeep zijn gaan leuren, maar ik zou het niet over mijn hart hebben kunnen verkrijgen Parijs vaarwel te zeggen, en een vriendinnetje zooals jij op te geven.

— Ja, dat had hij moeten doen! zei zij, en er danste een vlammetje in haar oogen. Dan zou ik van hem hebben gehouden.

De dokter gevoelde iets als een triomf, hoewel hij een dergelijke uitwerking niet bedoeld had. Hij had in vollen ernst gesproken, en meende oprecht wat hij zei. Met eenige bitterheid wilde hij nog er aan toevoegen: „Dat is de zich eeuwig herhalende geschiedenis van Carmen," — maar hij zweeg, omdat hij Janine niet wilde kwetsen.

Gedurende enkele oogenblikken zaten zij zonder te spreken naast elkaar. Zij doorleefde in gedachten de twee maanden van geluk die zij gekend had. Zij dacht aan het afscheid, dat, al leek het tegendeel waar, voor hèm pijnlijker geweest was dan voor haar. Zij kende, hoe jong zij ook was, meer dan één dergelijk „Vaarwel", onder de grauwe overkapping van een station, na een nacht zonder slaap. Van liefde was er tusschen hen geen sprake geweest; slechts een haitelijke, wederzijdsche kameraadschap, een intieme vriendschap, béter mis-

Sluiten