Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schien dan liefde; maar het verbreken van de banden deed pijn. Wat liefde was wist zij nog niet, maar zij voelde zich eenzaam vandaag, en zij zag er welhaast tegenop om opnieuw te moeten beginnen. Maar dat was onontkoombaar, en daarom moest zij den man naast haar niet verwaarloozen. Het kon een belangrijke relatie blijken. Deze ging niet weg; hij bekleedde een mooie positie te Parijs, en hij had den leeftijd om ernstig, en niet al te opdringerig te zijn. Misschien zou ze het zoover kunnen brengen, dat hij haar onderhield, en haar het leven wat gemakkelijker maakte. Het was haar niet ontgaan, dat hij uitstak boven de middelmaat, en allesbehalve banaal was. In zijn opvattingen, vond zij, lag zoowel iets van een kind als van een geillumineerde. Anderzijds bekoorden haar zijn beschaafde manieren, het respect waarmede hij haar omringde, zijn cultuur, welke hem onderscheidde van vrijwel al de mannen die haar het hof hadden gemaakt, en de diepe vereering die in zijn stem klonk, en die zij las in den blik van zijn goedhartige, trouwe oogen.

Het leek wel of de dokter al haar gedachten gelezen had.

— Wel, .... dus voor het oogenblik heb je geen vriend meer? vroeg hij.

— Nee.

— Je bent heelemaal vrij ?

-Ja.

— Zou ik dan de plaats mogen innemen van dengene die vei trokken is? Ik zal je niet vragen hem te vergeten.

Sluiten