Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O, ja, met plezier, natuurlijk.

— Dus, voortaan zijn we een paar goede kameraden?

— Méér dan dat: vrienden ....

En wederom bewonderde hij de vaardigheid waarmede zij het juiste woord wist te vinden en te plaatsen, haar gemakkelijkheid van beweging, en haar natuurlijken eenvoud.

— Wanneer kom je eens bij mij theedrinken? vroeg zij eensklaps, hem tutoyeerend.

Een schok van vreugde doorvoer den dokter.

— Wanneer je wilt.

— Donderdag?

— Hoe laat?

— Tegen een uur of vier?

— Tegen vier uur? Nee, onmogelijk, want dan heb ik mijn spreekuur, dat nooit voor vijven afgeloopen is.

— Kom dan na het spreekuur.

— Tegen vijf uur dus.

Hij haalde een zakkalendertje te voorschijn, sloeg het open op 2 Mei, en noteerde eenvoudig: „5 uur" zondermeer.

— Vergeet het niet, deze belangrijke afspraak, zei zij een beetje plagend.

Lachend nam zij het kalendertje en het potlood, onderstreepte de notitie met een tiental dikke strepen, en trok er ten overvloede een cirkel omheen. Dan gaf zij hem haar adres, dat hij echter niet durfde opschrijven, maar hij prentte het scherp in zijn geheugen : 29 rue Duperré, Montmartre. Zij voegde zelfs haar telefoonnummer er aan toe

Sluiten