Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het meisje in zijn armen, doch zijn omhelzing, hoe teeder ook, was vrij van alle sensualiteit.

Hij reikte Murie de hand, en wilde haar den eenigen vrijen stoel overlaten; de andere ging schuil onder een verzameling kleeren en linnengoed. Maar Murie trok zich terug, en voor de eerste maal was Bakowski met zijn vriendin alleen.

Zij zette zich op den rand van het bed; hij nam den stoel en schoof deze dicht naar haar toe.

— Wel? begon zij. Ben je goed thuisgekomen gisterenavond ?

Buiten Janine was er niets in de geheele kamer dat helpen kon den dokter op zijn gemak te zetten. Het gespijkerde karpet was tot op den draad versleten en toonde tal van verdachte vlekken; het behangsel was vaal, uitgeslagen van vocht, en op vele plaatsen gescheurd; de schaarsche meubelen waren kreupel, en gaven een indruk van moeheid. In de lucht hing de benauwde geur, eigen aan kamers waar overdag geslapen wordt, en die men niet voldoende lucht. Als hij een dergelijke atmosfeer bij een zieke zou hebben aangetroffen, zou het zijn eerste werk geweest zijn het raam open te gooien. Hier deerde het hem echter niet. Hij zat op een kreupelen, ongemakkelijken stoel, naast een slordig opgemaakt bed, in een goor hotelletje van Montmartre, en ... . hij voelde zich in den zevenden hemel, want naast hem zat Janine, en van haar ging een magnetisch fluide uit van onvergelijkelijke jeugdige frisch-

Sluiten