Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kwetsen of in haar wenschen dwarsboomen. Zij scheen zich in die dancing te vermaken, en ... . voor eenigen tijd zou hij haar misschien van de verstrooiingen welke zij er vond kunnen afhouden, doch hij gaf zich er rekenschap van, dat hij een jonge vrouw zooals zij moeilijk een ander tijdverdrijf zou kunnen verschaffen. De gedachte, met haar er vandoor te gaan, Parijs den rug toe te keeren, zoo noodig te scheiden en met haar te trouwen, woelde in zijn brein. Ongelukkigerwijze wist hij echter maar al te goed, dat zij hem niet liefhad; en zelfs als hij erin zou slagen haar zoover te brengen, bleef het nog een open vraag of het tot haar geluk zou bijdragen.

Toen kwam hij op den inval een uitstapje te maken van enkele dagen. Twee dagen ver van de dancing, ver van Montmartre ! De Pinksterdagen verschaften hun daartoe een prachtige gelegenheid. Als er niets onvoorziens gebeurde, kon hij Zaterdags den middagtrein nemen, en het zóó inrichten, dat hij eerst Dinsdagochtend weer te Parijs behoefde te zijn.

Langen tijd bespraken zij het plan, zonder een beslissing te kunnen nemen, tot zij eindelijk afspraken naar Ostende te gaan. Een medisch congres, dat te Brussel gehouden werd, en waarvoor hij een uitnoodiging ontvangen had, vormde voor hem een aannemelijke uitvlucht tegenover zijn vrouw.

Janine was in de wolken. Zij was nog nooit buiten de grenzen geweest.

Samen begaven zij zich op een goeden middag naar

Sluiten